86 Milyonluk Türkiye Sadece 8 Sporcu İle Temsil Ediliyor

İtalya’nın Milano ve Cortina kentlerinde düzenlenen ve 22 Şubat’ta sona erecek olan 2026 Kış Olimpiyat Oyunları, Milano’daki San Siro Stadyumu’nda gerçekleştirilen resmi açılış töreniyle başladı. Törenler sırasında Türk bayrağını, Milano'da Furkan Akar, Predazzo'da ise İrem Dursun taşıdı.

Milano-Cortina 2026’ya 90 ülkeden 2 bin 871 sporcu katılıyor. Organizasyon, 1.338 kadın sporcu ile kış olimpiyatları tarihinin en yüksek kadın katılımına sahne olacak.

Olimpiyatlara binlerce sporcu katılırken Türkiye sembol düzeyinde temsil edilecek. Dünyanın dört bir yanından sporcuların katıldığı organizasyonda, Türkiye oyunlara ülke kotasından sadece 4 branşta 8 sporcu katılıyor.

Alp disiplininde Ada Hasırcı ve Thomas Kaan Önol Lang, kayakla atlamada Fatih Arda İpcioğlu ile Muhammed Ali Bedir, kayaklı koşuda İrem Dursun ve Abdullah Yılmaz Türkiye’yi temsil edecek. Kısa kulvar sürat pateninde ise Denis Örs ve Furkan Akar milli formayı giyerek madalya mücadelesi verecek.

Türkiye, kış olimpiyatlarına katılan sporcu sayısı bakımından nüfusu ve altyapısı kendisinden çok daha küçük ülkelerin gerisinde kaldı. Nüfus ve sporcu sayıları arasındaki karşılaştırma, tabloyu daha da çarpıcı hale getirdi.

Yaklaşık 9 milyon nüfusa sahip Avusturya, kış olimpiyatlarında 117 sporcu ile yer alırken; 8 milyon nüfuslu İsviçre 175 sporcu ile Türkiye’nin önüne geçti. Nüfusu yalnızca 2 milyon olan Slovenya 37 sporcu, 5 milyonluk Slovakya 53 sporcu ve yine 2 milyon nüfuslu Letonya ise 68 sporcu ile olimpiyatlara katılım sağladı. Komşumuz Ermenistan 5, İran 4 sporcu ile olimpiyatlara katılım sağlarken İsrail ise 10 sporcu ile temsil ediliyor.

Türkiye ise sporcu sayısı bakımından Arjantin ve Gürcistan ile aynı seviyede yer aldı.

Uzmanlar, Türkiye’nin kış olimpiyatlarındaki zayıf temsilinin temel nedeninin sporcu yetiştirme sistemi eksikliği olduğuna dikkat çekiyor. Türkiye’de lisanslı kayakçı sayısının 15–20 bin civarında kaldığı, Avusturya ve İsviçre gibi ülkelerde ise bu sayının 1 milyonun üzerinde olduğu ifade ediliyor.

Spor camiasında son dönemde federasyonlara yönelik eleştiriler giderek artıyor. Uzmanlar, özellikle planlama eksikliği ve sporun tabana yayılamaması konularında ciddi sorunlar yaşandığını vurguluyor.

Spor çevrelerinde eleştirilerin odağında ise ilgili federasyonlar bulunuyor. Uzmanlar, federasyonların, sporcu havuzunu genişleyecek taban projeleri üretemediğini, kayak ve diğer kış branşlarını belli şehirler ve sınırlı kulüplerle sınırlı tuttuğunu, kaynakların büyük bölümünün idari yapı ve kısa vadeli organizasyonlara harcandığını, çocuk ve genç sporcu yetiştirme konusunda sürdürülebilir bir model ortaya koyamadığını belirtiyor.

Spor kamuoyunda, federasyonların uzun vadeli olimpiyat hedefleri yerine “sezonu kurtaran” politikalar izlediği, uluslararası rekabet gücü yaratacak projelerin ise kağıt üzerinde kaldığı görüşü dile getiriliyor.

Türkiye’de Uludağ, Palandöken, Erciyes, Sarıkamış ve Kartalkaya gibi 30'a yakın merkezler bulunmasına rağmen, bu tesislerin sporcu üretim merkezlerine dönüşemediği vurgulanıyor. Büyük kayak merkezi sayısının 10–12 ile sınırlı kalması, federasyon–yerel yönetim–kulüp iş birliğinin yetersizliğini ortaya koyuyor.

Kış sporlarının yüksek maliyeti de önemli bir engel olarak gösteriliyor. Bir sporcunun yıllık maliyetinin 500 bin TL ile 1 milyon TL arasında değiştiği, buna karşın federasyon desteklerinin sınırlı ve süreklilikten uzak olduğu ifade ediliyor.

Türkiye’nin son olimpiyatlardaki sporcu sayıları da ilerlemenin sınırlı kaldığını gösteriyor. AY yıldızlılar 2014 yılında 6 sporcu, 2018 yılında 8 sporcu, 2022 yılında 7 sporcu ve son olarak 2026 yılında 8 sporcu ile Kış Olimpiyatlarına katıldı. Uzmanlara göre bu tablo, nüfus, coğrafya ve potansiyel göz önüne alındığında başarısızlık olarak değerlendiriliyor.

Spor kamuoyu, 86 milyonluk bir ülkeden yalnızca 8 sporcunun kış olimpiyatlarına gönderilmesini, federasyonların performansının sorgulanması gereken bir tablo olarak değerlendiriyor.

Uzmanlar bu başarısızlığın yeni göreve başlayan federasyon ile alakalı olmadığını seçimle gelip uzun yıllar görevde kalmalarına rağmen yeteri kadar çalışma yapmayan ve sadece günü kurtarmayı hedefleyen eski yöneticilerin sorumlu olduğunu belirtti.

Yeni yönetimden beklenen ise gerçek bir atılım için federasyon yapılarının yeniden ele alınması, hesap verebilirlik, uzun vadeli olimpik planlama ve çocuk yaşta sporcu yetiştirerek geleceğin sporcularının Türk sporuna kazandırılması.